1. Chciałabym mieć znowu pięć lat. Chociaż przez chwilę.

2. Wypijam ostatnio straszliwe ilości mleka, które w jakiś dziwny sposób stało się najlepszym napojem na świecie. Lepszym niż kawa.

3. Na Mistrzostwach Świata w Lekkiej Atletyce w Berlinie startują prawie same prześliczne dziewczyny. Naprawdę, dawno nie widziałam tylu ślicznych kobiet naraz na jakiejkolwiek imprezie sportowej. Moim ostatnim odkryciem jest Cheywa Milcah Chemos z Kenii. Dekorację 3000 metrów z przeszkodami kobiet oglądałam chyba dziesięć razy, tylko po to, żeby na nią popatrzeć.
( Niestety, nie mogę znaleźć nigdzie dobrego zdjęcia :( Jedyne, jakie znalazłam są z dekoracji. )

4. Na 90% zostaję w Krakowie co najmniej do 3 września, bo okazało się, że od 27.08 do 2.09. pracuję. Do Krakowa przyjeżdża The World Orchestra for Peace i ma się zjechać pół świata (tak w każdym razie powiedział Szymon). W sumie to yay, bo naprawdę strasznie stęskniłam się za pracą.

So, the concert was amazing. Seriously, I was expecting something really fantastic, I know these artist but yesterday they were just brilliant. I'm a big fan of Europa Galante, Fabio Biondi, Maria Grazia Schiavo and Phillipe Jarrousky. Everyone were great. The orchestra sounded like one instrument, sound of Fabio's violins were so pure and Maria Grazia was unbelievable. I couldn't breathe and I was dying on almost every of her arias. And her last aria was perfect, just perfect and I don't think I can find some words to describe it. Come on, I can listen her all the time. Phillipe Jarrousky was amazing too. He has a phenomenal voice and yesterday his arias were one of the best in this evening.

The audience gave the artist standing ovation some 10 second after the last sound. I'm not sure how long this ovation was but I think it was at least 10 minutes. And you know, it is incredible in Cracow because it is really hard to force Cracow audience to standing ovation and this ovation after 10 seconds is something really fantastic. The concert hall was full. And I think the Opera RARA project achieved success and I'm sure Le Bourgeois Gentilhomme by Jean Baptiste Lully which will be performed in June won't be the last opera in this project.

Before the concert we had a lot of trouble with flights and this one lost luggage (which arrived today morning). There was horrible fog in Cracow yesterday and planes can't land in Cracow, almost every plane was landing in Warsaw and Catherine von Mutius, manager of Jordi Savall who will be in Cracow on Misteria Paschalia in April, arrived to Warsaw and had to come to Cracow by the train alone becuase we didn't even have time to send someone to pick her up. So, instead of wait for her on the airport I went with Ian, Christine, Fabio, Filip and Robert to the new Opera House and had a trip. I don't like this opera too much but the acustic is just great, really better than in the concert hall. And I can't wait for some opera with Europa Galante there. With costumes and everything this time.

And it's great I can know them and they remember me. Yesterday Maria Grazia said 'see you in April', today Ian, Christine and Fabio said it too and it is really nice when they thank you for everything and tell your job was great. And it's nice even if it's just my and I love it.

I can't wait for April and Misteria Paschalia. All week of fantastic concerts. I'm waiting for this all year.

Today I spent half of my day on the airport. First, Ewelina and I picked up Europa Galante with Fabio Biondi and the soloists. Of course, one of the musicians lost his luggage and we had to wait for him. But it's a normal thing, I don't even remember the festival without at least one lost luggage, so we just said it's okay and it happens all the time and everything was fine. Okay, excluding the weather. There was terribly cold and it was raining. After that we had a problem with packing two really huge contra-basses.

Ian, the manager of Fabio Biondi and Europa Galante, is wonderful. I met him two years ago for the first time. It was also my first work on the festivals in Cracow. He's very funny guy who talks all the time, his sense of humour is really great. I really like to talk with him. Well, okay, I don't know who doesn't.

Anyway, I had one more transfer from the airport than it was planning 'cause Maria Grazia Schiavo, one of the best baroque soprano in the world, arrived later. She's terribly disorganized but I really love her. She's always smiling, she's very nice and funny and she sings so awesome that sometimes I can't even breathe. I met her the first time on last Misteria Paschalia festival and I just needed a few seconds for loving her voice. After fifteen minutes of that concert I said Ewelina I'm Maria Grazia's fan. So, she arrived later and I went for the airport again to pick her up. And I had some kind of déjà vu because she arrived with the same scarf, cap and I'm almost sure in the same jacket as last year.

After that we had a rehearsal and it finished very late. But I kind of love this job. Even if I have no time for eating. And what was funny... Ian, of course, who made fun of Maria-Grazia, was telling her she just should sit on the chair and be a good girl (I don't think she knows what it means, hey, it's just like me) and called her naughty girl or stupid soprano. No, she's not stupid, she's just an artist.

You can listen to her here. It's the aria of Idaspe in the opera Bajazet from Antonio Vivaldi. It's just awesome. I heard that opera on Misteria Paschalia in last year. You can also listen to her here. And here you can also see her.

Tomorrow it's the concert and I can't wait for that. I was listening fragments of the rehearsal and it sounded just fantastic. As always.

Miałam napisać, jak to żałowałam, że nie oglądam seriali medycznych i nie znam medycznego słownictwa ponad poziomem podstawowym, miałam napisać, że zmarzłam, miałam gorączkę i koszmarnego kierowcę ("ja jestem kierowcą, nie muszę wiedzieć, gdzie to jest") i odkryłam, że powinnam zamieszkać w Galerii Kazimierz (dokładniej to w Coffee Heaven, ale mniejsza z tym), ale jak już wróciłam zamarznięta do domu, wpakowałam się pod kołdrę i się zrobiłam dostępna, to miałam za dużo ludzi do rozmawiania, żebym miała coś napisać. A później z różnych przyczyn, które mają jedno źródło, nie miałam czasu. Teraz też nie mam, bo muszę iść spać, bo o 9:40 mam być w hotelu. Zło.

Ale napiszę. Jutro.

Yesterday I forgot to write I saw Chad Michael Murray on the airport. Almost. The guy looked exactly like him but he was a little shorter. And I couldn't tell him about it 'cause I had to stay and wait for another guy who didn't look like anybody I'd want to see.

Today I woke up by call from Cracow Festival Office about 9:15 a.m. I almost said Angel Investigations, can I help? We’re starting The 1st Film Music Festival in Cracow and I work on this festival. I really like this job. So, today I have two transfers from airport to hotels and I hope everything will be okay and no plane will arrive ahead of time. I hate when planes arrive ahead of time and they are often before time when I have a transfer. It’s no fair. I never know if these artists I wait for went out or not.

But this phone… Friend of mine and our project manager assistance Barbara call to me ‘cause of course they have to trouble. Tomek had been on airport and said the plane would be late. So he had no time to go to the hotel and took few people on rehearsal. Well I said fine, I can do this. I woke up and clean up. And Barbara call to me another time and told Tomek had been wrong, a plane was on time but on other terminal. Yeah, Tomek had the same problem last time.

Oh, and one good news. Our drivers are awesome. They want to come to my home and take me to the airport! Seriously never before nobody want to do this so it’s very nice surprise for us, me and my friend. I think I like them :)

( W zasadzie lubię święta.  )

Z okazji Świąt życzę Wam, żeby ten rok był lepszy, żeby spełniło się chociaż jedno marzenie, żeby Wen nie uciekał na wakacje, żeby słońce świeciło i żeby uśmiech nie schodził z Waszych twarzy.

Boże, dzięki Ci za język polski!
Ostatnie dwa dni były tak zamotane, że komputer był tylko witany w przelocie, a mieszkanie służyło tylko do spania. Postaram się to nadrobić. Ale w skrócie, bo dzisiaj czasu też nie jest zbyt wiele.

( Sacrum Profanum: odsłona czwarta )

( Sacrum Profanum: odsłona piąta )

Wiecie co? Lubię moje studia. Lubię moją pracę. Lubię siebie. I lubię Basię, bo mnie przydzieliła London Sinfonietcie i mi wpisała w grafik dzisiejszy transfer z lotniska. I lubię Jackie, bo jest fajna. Ale po kolei.

( Sacrum Profanum: odsłona trzecia )

Wiecie, jakie jest najczęściej słyszane na muzykologii pytanie?
Co ja robię na tych studiach?
Częstotliwość jego zadawania wzrasta w okolicach stycznia i czerwca. Sama nie jeden raz je zadawałam i pewnie jeszcze nie raz zadam. Ale jakie to ma znaczenie? Może takie, że na te studia trafiają zwykle osoby, które nie dostały się na Akademię Muzyczną, którym nie dane było zrobić kariery... Ale jakie to ma znaczenie, poza tym, że niektórzy z nich zostają potem wykładowcami i odgrywają się na Bogu ducha winnych studentach.
Ale nie o tym miałam pisać. Tak sobie słucham od kilku dni muzyki, nazwijmy to fachowo, pochodzenia celtyckiego (bo ani to muzyka celtycka, bo taka dzisiaj już nie istnieje, a my nie jesteśmy w stanie jej odtworzyć z powodu braku źródeł, możemy się tylko domyślać, jakie cechy miała, ani nie sama irlandzka) i moje losowe wybieranie trafia jakoś dzisiaj na takie melancholijne melodie. I pomyślałam sobie, że chciałabym sobie taką muzykę pobadać. I po nitce do kłębka dotarła do mnie straszliwa prawda, że jeszcze trochę takich myśli, a za trzy lata wpadnę na pomysł zrobienia doktoratu na muzykologii, a to z kolei znaczy, że zostanę muzykologiem (tfu!). Ale to wcale nie był koniec tej nitki... Po kilku minutach dotarło do mnie, że tak w zasadzie to ja to lubię. Lubię uczyć się o muzyce, lubię się nią zajmować, nawet czasem lubię ją sobie poanalizować! Wychodzi na to, że lubię swoje studia. Ech... I co tu zrobić, kiedy człowieka taka myśl dopada? Kiedy studenta muzykologii taka myśl dopada?

Powiem wam. Jeśli za trzy lata powiem, że chcę robić doktorat, walnijcie mnie w łeb, a potem przypomnijcie, że miał być o muzyce irlandzkiej.

( Sacrum Profanum: odsłona pierwsza )