Ju oficjalnie zaczęła nowy semestr. A to oznacza, że wreszcie nie tylko miała zajęcia, ale nawet na nie dotarła! Po czym wyszła po dwóch godzinach wykładu i stwierdziła, że ma wodę zamiast mózgu XD

Albowiem pani profesor J. mówi strasznie dużo, strasznie filozoficznie, strasznie zajmująco, strasznie trudnym językiem i na dodatek robi strasznie dużo dygresji. Po rtaz pierwszy zgubiłam się w trzecim zdaniu. A potem próbowałam się odnaleźć. W notatkach roi się od słów na marginesach z wymownym komentarzem - WTF, czyli sprawdzić w Słowniku Wyrazów Obcych (w ogóle zastanawiamy sie z koleżanką, czy nie nosić słownika na zajęcia). Najpiękniejszym momentem zajęć było wtrącone pospiesznie pięć minut przed połową wykładu stwierdzenie pani profesor J.: o czym my to w ogóle mówimy? Stwierdzenie natychmiast zostało skomentowane w kilku ławkach: dobre pytanie! Na końcu wiedzieliśmy nic.

A jak wracałam do domu, to spotkałam Wiosnę w postaci zielonych listków na drzewkach i krzaczkach.