!!!

1. Wystarczyły previously, żebym była excited. Przecież na wyjaśnienie czegokolwiek o Mary czekamy właściwie od pierwszego sezonu.

2. FORMA!!! Srsly, cofnięcie Deana w przeszłość!!! Nie spodziewałam się, ale naprawdę rewelacja. Zamiast opowiadań, wyjaśnień, w które mógłby nie uwierzyć, cofnięcie w przeszłość, żeby zobaczył, żeby spróbował zatrzymać nieuniknione.

3. Świetnie dobrani aktorzy do roli młodych Mary i Johna, podobnie świetni rodzice Mary. Deanna rządzi.

4. W ogóle ja lubię, kiedy mój serial mnie lubi i realizuje to, co chcę. I właśnie Supernatural pokazał, że mnie lubi (nie tak, jak CSI: NY, ale jednak) i Mary pochodzi z rodziny łowców. Thank you.

5. Dean tłumaczący Johnowi, że John chce kupić Impalę!!11!!1!!

6. Stosunkowo dużo Castiela z mroczną miną. I taką jakąś smutną. Nie wiem, kto wymyslił jego image, ale Misha powinien zawsze mieć ciemne włosy. A biała koszula, niedbale zawiązany krawat i ten płaszcz to po prostu jak na życzenie. Moje, clearly.

7. Stop it or we will. Jedno z najlepszych zdań w Supernaturalu ever.

8. Deanowi to już chyba bardziej dowalić nie mogli. Najpierw chwila z mamą i Mary mówi mu: You know, the worst thing I can think of... The very worst thing is for my children to be raised into this, like I was. Well, I won't let it happen. A potem dowiaduje się, że jego braciszek robi coś, o czym on nie wie, a na dodatek wszystko wskazuje na to, że ma to coś wspólnego z demonami. Have a nice day... week... oh, life, Dean.

9. Rewelacyjna kolorystyka. Nieco przytłumione barwy, utrzymane w lekko zabrązowionej tonacji. I ta śiczna zielona koszula Deana. Love.

10. To be continued... Let's say... Kripke, you bastard.